روشنا

متعجبم و خندم میگیره از کوته فکری و فقر فرهنگی بعضی ادمها . واقعا ادمها رو صد در صد نمیشه شناخت . خندم میگیره از کارهای ادمها خیلی راحت تهمت میزنند قضاوت می کنند گاهی واقعا فکر می کنم ایا مسلمانیم ایا اینهمه ادعای اسلام بودن داریم واقعا خدا رو میشناسیم واقعا انسانی هست ندانسته تهمت بزنیم .... کاش قبل از هر چیزی در دنیا فقط یکم انسان باشیم فقط انسان ..... انسان که باشی دیگه اینکه دینت چیه جنست چیه مال کدوم فرهنگ و کجای دنیاییم معنی نداره انسان که باشیم رنگ و قومیت معنیشو از دست میده انسان که باشیم همه مخلوق خداییم و همه حق زندگی دارند حتی کافر به خدا چون ه روشنا...

امروز تولد داداشی بود خواستم تولد کوچولو براش بگیرم خواستم خودم کیک درست کنم رفتم خرید وسایل و بادکنک و شمع و... خریدم کیک درست کردم درست زمانی که می خواستم تزیینش کنم داشتم خامه هم میزدم بابا اومد اشپزخونه میخواست از کابینت بالا سرم لیوان برداره نمی دونم چه جوری شد لیوان از دستش افتاد زد کیک رو خراب کرد و خامه ریخت روی من لباسم .اومدم پاک کنم بادست خامه ای کل صورتم خامه شد کلا وضعیتی بود سه ساعت دارم اشپزخونه تمیز می کنم کلی ظرف و کثیف کاری کردم اخرشم کیک خراب یه جوری سرهم بندی کردم که اصلا شکل کیک نشده کلا هر چی می خواستم امشب تدارک ببینم برعکس شد روشنا...

امروز روز پرماجرایی داشتم هر چند کلافه کننده و خسته کننده ولی با همه ی سختی هاش خوب بود . .... ........................ گاهی حجم زیاد کارها خستم می کنه و گاهی اصلا فراموش می کنم منی هست . اخر هفته ساکت و تنها در مقابل این هفته شلوغ و پر ماجرا . دنیای عجیبی است . گاهی فراموش می کنی چندم ماهه و اصلا کدوم روز هست . گذر زمان اصلا حس نمی کنی . گاهی هم زمان برات به اندازه یک قرن طول می کشه . چند روزی بود که حس می کردم ساعت ها چه زود می گذرند . امروز وقتی ظهر به همکارم گفتم بازم دیر کردم نمیتونم به جلسه برسم گفت که هنوز نیم ساعت وقت دارم وقتی ساعت ازش پرسیدم و به ساعت گوشی نگاه کردم روشنا...

دیروز عصر دوستم بعد مدت ها زنگ زد و دعوتم کرد اینبار بهونه ای محکمی نتونستم بیارم برای نرفتن وقتی هم فهمید پام ضرب دیده و توی خونم . بهونه واسه نرفتن قبول نکرد . خودش اومد دنبالم گفت دلش تنگ شده و میخواد پیشش برم . رفتم و شب موندم...... . تقریبا بعد اینکه ماجراش رو فهمیدم نتونستم تا حالا با خودم کنار بیام ولی هنوز بهش نگفتم که نتونستم باهاش کنار بیام ..... دیشب شوهر ش شیفت بود و اون تا نزدیکای صبح حرف زد و درد دل کرد و من فقط تونستم توی سکوت قشنگ به حرفاش گوش بدم . ولی نتونستم با وجدان خودم کنار بیام یا قضاوتش کنم یا حتی سرزنشش کنم . هیچ حقی هم بهش ندادم . چند ما روشنا...